Stel je voor: een immense, ruige rotswand in de steppe met hier en daar een bosje en een kale boom en zinderende hitte…….dan ben je in het land van de condor, die hoog boven dit landschap zweeft…….
Daar waren we dus vanmiddag, in Pinnacle National Monument Park, een kaal vulcanisch landschap, waar we een spannende wandeling gemaakt hebben. Het was erg warm en we moesten allemaal een fles water meenemen en een zaklantaarn. De wandelschoenen moesten ook aan want het zou een straffe wandeling worden met een flinke klim erin. Het landschap was heel apart met die grote hoekige kale rotsblokken lava, zomaar midden in het glooiende heuvellandschap. We liepen helemaal de lavaberg op en hadden boven een fantastisch uitzicht!
Langszaam gingen we weer naar beneden via de nodige haarspeldbochten. Beneden aangekomen moesten we via de grotten weer terug naar de parkeerplaats……..als ik dat vooraf geweten had……en een zaklantaarn hadden we ook nodig! Ronald had nog een klein zaklampje bijzich met LEDlichtjes, dat geeft dus amper licht!…..Misschien viel het mee….Al gauw kwamen we bij een hekwek dat de ingang van de grotten aanduidde, het pad leidde naar een smalle ingang tussen de rotsen……Boven ons hingen grote rotsblokken tussen de rotswanden in…….algauw stonden we opeens in een donkere ruimte waarin we geen hand voor ogen konden zien….waar moesten we heen? Het kleine zaklampje gaf echt te weinig licht om de ruimte te kunnen verlichten, wat moesten we nu, terug konden we niet en voor ons was het pikdonker…..ik was toen echt bang,……bang dat we vast zaten en niet meer weg konden….. Jim pakte het zaklampje en zocht het pad…..Ronald pakte zijn mobiel voor wat extra (heel zwakjes) licht voor zijn voeten, Jim deed steeds een paar stappen en scheen dan met het licht achteruit om Simone en mij de weg te wijzen,…het pad was echter niet vlak, we moesten klimmen en klauteren en we kwamen maar heel langzaam vooruit….. Soms moesten we onder rotsen doorkruipen en door smalle gangetjes….zaten we wel goed?….er waren geen bordjes, niets…..Ik voelde me niet echt op mijn gemak……Opeens kwam er weer zonlicht verderop in de grot en dat was een hele opluchting. We moesten nog wel door een nauwe kloof met boven ons enorme rotsblokken, maar de uitgang uit de grot hadden we gevonden………Dat doe ik dus nooit meer!!!
Ik was wel trots op ons dat we elkaar zo goed geholpen hadden in deze enge situatie. Jim en Mo vonden het geweldig en wilden wel weer teruggaan om er nog een keer doorheen te lopen, nou mooi niet dus, dit was eens maar nooit meer.
Oh ja, die condor hebben we niet gezien.
Bekijk hier het Land van de Condor

20110722-103528.jpg

20110722-103714.jpg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s