Gisteren heb ik het al over het toeteren op straat gehad, dat gebeurd in andere landen ook wel, maar het rochelen en spugen is toch wel even anders. De fluimen vliegen om je oren. Daarnaast zijn de ‘franse’ toiletten ook geen aanbeveling, wc papier is er sowieso niet. Ook niet op de universiteit. En een slot op de deur is ook niet. Welstaat het raam wagenwijd open om de frisse (smog) lucht binnen te laten.
Fris was het dus wel vanmorgen op de universiteit, alle ramen stonden open en de verwarming gaat pas half november aan. Ik was blij dat ik mijn hempje aangetrokken had en een sjaaltje bij me had. De chinesen hebben het ook koud, die blijven gewoon met hun jas aan zitten. Dat deden ze in Nederland ook altijd tijdens de colleges ;-), ik heb dat nooit begrepen, maar nu dus wel. Toch wel apart om een vergadering te hebben met de chinese professoren en universiteits bestuurders die allemaal hun jas aan houden, net of ze zo weer weg moeten.
Na de vergadering moest Marije een examen maken bij Klaas Jan en ik ging praten met Jianjun. Hij heeft bij Guusje gewerkt en werkt nog steeds met haar samen. Hij vond het ook wel leuk om Nederlandse studenten te krijgen en hij doet interessant onderzoek, misschien dat we wat kunnen regelen. Daarna zijn we voor de lunch naar de mensa gegaan, een 3 verdiepingen tellende eetfabriek. De derde etage was voor de docenten en we schoven aan aan moeten tafels, we hadden veel bekijks, in Baoding zijn (bijna) geen buitenlanders. Onze blonde nederlandse studentes vertelden dat ze ook altijd veel bekijks hadden en dat mensen aan hun haar voelden. Na de lunch hebben we op het lab rondgelopen en de nieuwe -80 bewonderd. Tegen die tijd was het 14.30 en zouden we onze presentaties geen. Klaas Jan was zijn stick vergeten 😦 en vanochtend ook al zijn witte overhemd :-((. Het zat hem even niet mee en de presentatie werd ook nog eens in het Chinees vertaald dus hij moest zijn verhaal ook nog wat inkorten, het duurde allemaal wat langer dan gepland. Daarna was ik aan de beurt en met wat grappen was iedereen weer bij de les. De GMOs riepen zelfs wat vragen op en daar was ik erg verheugd over, dat doen de chinese studenten namelijk niet zo gauw, vragen stellen. Toen er een discussie ontstond heb ik beloofd volgend jaar terug te komen 🙂 maar de prof zei gauw dat de studenten dan al afgestudeerd waren.
Vervolgens zijn we naar het huis van de studenten gegaan. Ze wonen in een gezellige volksbuurt met verkopers op straat en de supermarkt op de hoek, het was heerlijk om daar even door een chinese straat te wandelen en alle koopwaar te bewonderen. Morgen hawthorn candy uitproberen.
Het diner was ook weer een belevenis. Midden in de tafel zat een draaischijf. Alle gerechten kwamen daar op te staan en steeds draaide iets nieuws voor je langs om te proberen. De peking eend moesten Klaas Jan en ik als eerste van nemen, dat was het speciaalste gerecht en de vereerde gasten mogen dan als eerste proeven, zo gaat dat in china. Tussendoor werden de kleine glaasjes met drank gevuld en vrij snel achter elkaar moest je allemaal 3 shotjes nemen van een soort jenever. Helaas was dat niet aan mij besteed, maar klaas Jan en de studentes deden dapper mee. Daarna kon je een toast uitbrengen met iemand aan tafel en dan natuurlijk samen weer een shotje drinken. Zo ging je proostend met iedereen de tafel langs. Binnen een uur ben je toeterlazerus!!! EN dan te bedenken dat de chinezen helemaal niet tegen alcohol kunnen, en nederlanders ook niet met deze snelheid, hahahaha.
Kortom de avond was reuze gezellig en een waar feestje en een mooi chinees gebruik om mee naar huis te nemen.
Nelleke 4 nov 2014

Advertenties

Eén reactie »

  1. opa Jan schreef:

    Hallo Nel,

    Wat leuk dat je naar het “Rijk van het Midden” bent.
    Je indrukken zijn heel herkenbaar voor ons. Toen wij er waren (in 2011?)
    hebben we ook aan zo’n ronde tafel gegeten met se staf van de universiteit.
    En die oude gebouwen zijn niet overal zo. Sommige universiteiten hebben
    prachtige nieuwe gebouwen met Airco. Maar het chaotische verkeer, en de
    enorme drukte, dat herkennen wij ook. Toen wij terugkwamen en het CS uit
    liepen, vonden we het ineens zo stil in Amsterdam, En iedereen hiels zo
    keurig een grote afstand van elkaar….

    Veel plezier en succes!

    Ber en Jan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s